Als je veel bezig bent in de montage heb je wel eens een moment dat je moet wachten tot je video klaar is met exporteren. Wat doe je ondertussen? Nou ik had eigenlijk wel zin om een even 3Ds Max te openen en even wat te kloten met de belichtingen in een nieuwe scene. Het resultaat was eigenlijk best gaaf na 2 uur modelleren en belichten dat ik maar heb besloten om er echt iets moois van te maken. Thuis ben ik dus ‘s avonds even verder gegaan. Ja ik zat op mijn stage tijdens het maken van mijn eerste versie. Maar 2 uurtjes iets creatiefs doen is beter dan 2 uur wachten op iets terwijl er even niks anders te doen is. En dat heb ik dus ook gedaan. Het resultaat:

Eerste versie

Tweede versie

Als je ze in het groot wilt zien dan kan je ze bekijken op mijn DeviantART Profiel. De link staat rechts in het sidemenu ->

Zelf hou ik er wel van om eens lekker creatief bezig te zijn. Als klein jochie hadden ik en mijn broer al een flinke hoeveelheid schetsboeken gevuld. Ja, wie niet? De tekeningen waren ook zeker niet mooi natuurlijk. Op de basisschool vond ik het erg leuk om af interieur te tekenen en tekende vaak huiskamers van bovenaf. Dat doet me aan een bepaald beroep denken trouwens. Op de middelbare school vond ik tekenles één van de leukste vakken. Niet alleen, omdat je muziek mocht luisteren onder de les en omdat we weinig saaie theorie hadden maar, omdat ik tekenen echt leuk vond. En zo slecht was ik ook nog niet. Mijn tekeningen en schilderwerken werden best wel vaak als voorbeeld gebruikt en ik was daar dan ook trots op.

Maar ik heb nooit belangstelling gehad in het gebruik van meerdere potloden. 1 Was genoeg en ze waren toch allemaal grijs. Als het dunner moest dan drukte ik gewoon minder hard. Simpel. En later realiseer je je dat je toch mooier werk levert als je voor bepaalde delen bepaalde potloden gebruikt. Mij te moeilijk. Ik kap ermee. Tegenwoordig stop ik mijn creativiteit in Photoshop, After Effects, 3Ds Max en in editing. Een muis, toetsenbord, creativiteit en een idee en ik kan uit de voeten zonder potlood vegen over de onderkant van mijn papier en aan mijn hand. Perfect.

Maar mijn lieve vriendinnetje weet wel raad met een arsenaal aan potloden. Een voorbeeld van wat mensen nou talent noemen. En, omdat ik zo trots ben op haar dat ze zo goed kan tekenen wil ik dat natuurlijk graag met jullie delen. Hey, weetje wie goed kan tekenen? Mijn vriendin joh!

Voor mijn 21e verjaardag kreeg ik een cadeau die ik totaal niet verwacht had. Ik had een striptease verwacht. Dat zat er helaas niet in maar ik kreeg iets veel beters! Ik kreeg namelijk een portret van toen ik nog een duivels jong van 4/5 jaar oud was. KLIK. Ook ben ik weg van haar laatste meesterwerk. Want dat is het. KLIK. Als jullie het net zo mooi vinden als ik (ja dat vinden jullie) dan kan je even een kijkje nemen op haar deviantART profiel door HIER te klikken.

Het is alweer enige tijd geleden dat ik wat geschreven heb voor mijn blog. Ik had al medegedeeld dat ik maar moest zien hoe actief ik zou blijven bloggen. Nou, niet erg actief dus. Met maar 3 blogposts in het afgelopen jaar kreeg ik hier en daar wat commentaar op mijn activiteit. Wanneer schrijf je nou eens een nieuw artikel Quinten? Nu dus.

Ik ga wat actiever zijn de aankomende tijd en deze en volgende week kunnen jullie in ieder geval weer wat van mij verwachten. Over de drukke periode die ik tegemoet ga in verband met mijn laatste leerjaar, mijn activiteiten bij Androidworld, mijn bezigheden in video en 3D en wat mijn plannen zijn in de tijd die komen gaat na mijn proeve van bekwaam (schoolexamens). Het blog dus weer in de gaten houden.

De vakantie duurt meestal al veel te kort. Voor je het weet begint het echte leven weer. En in de meeste gevallen begint die op een maandag. Zo ook mijn begin.

Allereerst moet je verdomd vroeg je bed uit! 06:00 ging de wekker alweer. Ik was bijna vergeten dat dit tijdstip überhaupt bestond. Maar mijn klok gaf het toch echt aan. Met moeite mijn bed uit. Het is de eerste dag van mijn nieuwe stage. Spannend. Maar ik moet eerst nog douchen, brood smeren, scheren, poetsen en mijn stagepapieren bij elkaar vegen. Speciaal wat nieuwe kleding gekocht voor mijn nieuwe stage, omdat het daar een must is om in nette kleding te lopen. Wat natuurlijk begrijpelijk is. Trek ik mijn broek aan na het douchen. Wat een kreukels zeg. Maar ik heb hem nu al aan en ik ga echt niet nog eens mijn broek uit doen om te strijken kom op zeg. Het is veel te vroeg voor al die moeite.

Ik kijk naar buiten en zie meer water uit de lucht vallen dan dat ik verwacht had. Wat een hondenweer. Ik heb geen zomerjas maar gelukkig heeft mijn broer 135.383 zomerjassen en kon ik er wel één lenen. Top! Maakt het weer er niet beter op maar ik ben in ieder geval een beetje beschermd terwijl ik in de regen op de bus sta te wachten. De bus komt redelijk op tijd en ik kan lekker droog zitten. Ik pak de Sp!ts om lekker te genieten van al het negatieve nieuws wat de ochtendkrant mij te bieden heeft. Oh, ik heb al verteld dat mijn broek wit was. Daar zat inmiddels al een mooie inktvlek op van de krant. Mooie eerste indruk maak ik straks bij Hulskamp met mijn gekreukelde- en bevlekte broek.

Na een half uurtje onderweg te zijn begin ik een beetje misselijk te worden. Het is ook zo warm en zo vochtig door het rotweer. Even volhouden Quinten je wilt niet in de bus over je nek gaan! Ik doe mijn ogen dicht en adem diep in en uit. Ik denk bij mezelf “Hou het binnen vriend”. Vraagt de jongen die aan de andere kant van de achterbank zit aan de dame tussen ons in zit “mevrouw, heeft u misschien een plastic zakje voor mij ik denk dat ik straks moet overgeven”. Nee he, Als hij over zijn nek gaat dan ga ik ook! Komt dat straks ook nog aan mijn broek. Uiteindelijk ben ik toch aangekomen op Utrecht Centraal zonder over te geven. En heeft die andere jongen het ook binnen gehouden. De maandag had dus erger gekund.

Op naar lijn 19 om mijn bus te pakken. Hebben ze de stationindeling verandert en staat de bus ergens anders! Gelukkig was die niet zo moeilijk te vinden en kwam ik gewoon netjes 20 minuten te vroeg aan bij Hulskamp.
Maar wat een gedoe. Het was een perfecte maandagmorgen. Één die weer lekker kut was dus.

Af en toe heb je van die momenten dat je even nergens zin in hebt. Althans, je wilt iets doen maar even niet iets wat je elke dag al doet.

Gisteren had ik zo’n moment. En daar is dit blog uitgekomen. That’s right, ik ga bloggen. Vaak heb ik gedachten die ik graag even met de rest van de wereld zou willen delen. En dat is precies wat ik hier dus ga doen.

Of ik het actief bloggen vol ga houden weet ik niet. Daar komen we gauw genoeg achter. Ik ga in ieder geval mijn best doen.