De vakantie duurt meestal al veel te kort. Voor je het weet begint het echte leven weer. En in de meeste gevallen begint die op een maandag. Zo ook mijn begin.

Allereerst moet je verdomd vroeg je bed uit! 06:00 ging de wekker alweer. Ik was bijna vergeten dat dit tijdstip überhaupt bestond. Maar mijn klok gaf het toch echt aan. Met moeite mijn bed uit. Het is de eerste dag van mijn nieuwe stage. Spannend. Maar ik moet eerst nog douchen, brood smeren, scheren, poetsen en mijn stagepapieren bij elkaar vegen. Speciaal wat nieuwe kleding gekocht voor mijn nieuwe stage, omdat het daar een must is om in nette kleding te lopen. Wat natuurlijk begrijpelijk is. Trek ik mijn broek aan na het douchen. Wat een kreukels zeg. Maar ik heb hem nu al aan en ik ga echt niet nog eens mijn broek uit doen om te strijken kom op zeg. Het is veel te vroeg voor al die moeite.

Ik kijk naar buiten en zie meer water uit de lucht vallen dan dat ik verwacht had. Wat een hondenweer. Ik heb geen zomerjas maar gelukkig heeft mijn broer 135.383 zomerjassen en kon ik er wel één lenen. Top! Maakt het weer er niet beter op maar ik ben in ieder geval een beetje beschermd terwijl ik in de regen op de bus sta te wachten. De bus komt redelijk op tijd en ik kan lekker droog zitten. Ik pak de Sp!ts om lekker te genieten van al het negatieve nieuws wat de ochtendkrant mij te bieden heeft. Oh, ik heb al verteld dat mijn broek wit was. Daar zat inmiddels al een mooie inktvlek op van de krant. Mooie eerste indruk maak ik straks bij Hulskamp met mijn gekreukelde- en bevlekte broek.

Na een half uurtje onderweg te zijn begin ik een beetje misselijk te worden. Het is ook zo warm en zo vochtig door het rotweer. Even volhouden Quinten je wilt niet in de bus over je nek gaan! Ik doe mijn ogen dicht en adem diep in en uit. Ik denk bij mezelf “Hou het binnen vriend”. Vraagt de jongen die aan de andere kant van de achterbank zit aan de dame tussen ons in zit “mevrouw, heeft u misschien een plastic zakje voor mij ik denk dat ik straks moet overgeven”. Nee he, Als hij over zijn nek gaat dan ga ik ook! Komt dat straks ook nog aan mijn broek. Uiteindelijk ben ik toch aangekomen op Utrecht Centraal zonder over te geven. En heeft die andere jongen het ook binnen gehouden. De maandag had dus erger gekund.

Op naar lijn 19 om mijn bus te pakken. Hebben ze de stationindeling verandert en staat de bus ergens anders! Gelukkig was die niet zo moeilijk te vinden en kwam ik gewoon netjes 20 minuten te vroeg aan bij Hulskamp.
Maar wat een gedoe. Het was een perfecte maandagmorgen. Één die weer lekker kut was dus.

Af en toe heb je van die momenten dat je even nergens zin in hebt. Althans, je wilt iets doen maar even niet iets wat je elke dag al doet.

Gisteren had ik zo’n moment. En daar is dit blog uitgekomen. That’s right, ik ga bloggen. Vaak heb ik gedachten die ik graag even met de rest van de wereld zou willen delen. En dat is precies wat ik hier dus ga doen.

Of ik het actief bloggen vol ga houden weet ik niet. Daar komen we gauw genoeg achter. Ik ga in ieder geval mijn best doen.